FLORA

Flora Doliny Prądnika jest bardzo bogata i zróżnicowana. Wpływ na duże zróżnicowanie florystyczne wywiera urozmaicona rzeźba, oraz warunki mikroklimatyczne.

 Roślinność tego terenu od dawna budziła duże zainteresowanie przyrodników, głównie florystów, którzy niemal od początku XIX wieku znajdowali tu rzadkie gatunki roślin. Znany botanik Willibald Besser, profesor Liceum Krzemienieckiego, odkrywca brzozy ojcowskiej, określił Dolinę Prądnika jako "przepiękną dolinę słynącą z rzadkich roślin" .

Wzdłuż potoku Prądnik, wykształciły się płaty łopuszyn z lepiężnikiem różowym i fragmenty lasów łęgowych. Skaliste stoki doliny w zależności od ekspozycji i podłoża porastają grądy i buczyna karpacka. Nie porośnięte lasem nasłonecznione zbocza zajmują kwieciste murawy i zarośla kserotermiczne (sucho i ciepłolubne). Na tym terenie występuje około 1000 gatunków roślin naczyniowych o bardzo różnych wymaganiach ekologicznych. Skupiają się one w 35 zespołach roślinnych. Daje to trzecie miejsce w Polsce po Tatrach i Pieninach pod względem liczby gatunków.

Bardzo duży udział we florze tego terenu, mają gatunki kserotermiczne, których dotąd stwierdzono ok. 200; charakterystycznymi przedstawicielami tych gatunków są: ostnica Jana, aster gawędka, wisienka karłowata i inne. Leśny element południowy reprezentują: ułudka leśna i obrazki alpejskie. Brak jest natomiast endemitów, czyli gatunków rosnących na niewielkich, ograniczonych obszarach. Brzoza ojcowska, odkryta w 1805 r. przez W. Bessera, była przez długi czas uznawana za endemit niżu polskiego. W roku 1938 utworzono w Hamerni koło Ojcowa rezerwat brzozy ojcowskiej. Pod koniec lat 60-tych XX w. rezerwat został włączony w obszar Ojcowskiego Parku Narodowego jako enklawa. W ostatnich 10-ciu latach nie potwierdzono występowania na tym terenie brzozy ojcowskiej. Potwierdzono natomiast szersze występowanie tego gatunku w Europie (m.in. w Rosji, Skandynawii, Rumunii), wobec czego ten gatunek nie może być uznawany za endemit Polski.

W Dolinie Prądnika występują także inne rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin np.: macierzanka wczesna, turzyca stopowata, obuwik pospolity, storczyk samczy i cis pospolity.    

Jednym z problemów związanych z ochroną bioróżnorodności flory tego obszaru jest proces rozprzestrzeniania się gatunków obcego pochodzenia, które chętnie sadzone są w przydomowych ogródkach. Niektóre z nich stanowią duże zagrożenie dla naszych rodzimych roślin i dlatego określane są jako gatunki inwazyjne. Spośród nich największą ekspansywnością cechują się: niecierpek gruczołowaty, rosnący najliczniej w lasach łęgowych, niecierpek drobnokwiatowy obecny we wszystkich zbiorowiskach leśnych, ruderalnych i synantropijnych, nawłoć kanadyjska występująca na zarastających łąkach i polach oraz rdestowiec ostrokończysty, spotykany głównie nad potokiem i wzdłuż głównych szlaków komunikacyjnych. Dotyczy to szczególnie nawłoci i rdestowca, które należą do grupy uciążliwych i trudnych do wytępienia gatunków. Silnie rozbudowany system podziemnych kłączy powoduje że rośliny te szybko stają się dominantami w

       

Czy wiesz, że:

  * Przez zrywanie okazów w celach dekoracyjnych i kolekcjonerskich wytępiono niemal zupełnie ostnicę Jana i obuwika pospolitego. Gatunki te obecnie najliczniej występują w miejscach mało dostępnych, gdzie nie podlegają bezpośredniej antropopresji (wpływowi działalności człowieka). Silnie narażone są także pięknie kwitnące wczesną wiosną: przylaszczki, zawilce, kokoryczki oraz zimozielony barwinek zbierane często do bukietów.

Dlatego zastanówmy się zanim je zerwiemy - Z pewnością lepiej będą wyglądały w swoim naturalnym środowisku?!

ASL - Anna Sołtys-Lelek,   BW - Bogdan Wiśniwski,  RC - Robert Cieślik

 

Stowarzyszenie Miłośników Doliny Prądnika "Nasza-Dolina" Prądnik Korzkiewski 23,  e-mail: nasza.dolina@gmail.com